بلوط درخت بومی در مناطق معتدله است و در ایران در جنگلهای کردستان، لرستان و کهکلویه میروید. ارتفاع این درخت در بعضی نواحی تا ۵۰ متر و قطر تنه آن به ۳ متر نیز میرسد. برگهای درخت بلوط پنجهای و مانند انگشتان دست میباشد. میوه درخت بلوط که بهنام بلوط معروف است مانند فندق بوده و در پیالهای جای میگیرد.
ترکیبات شیمیائی
پوست و برگ درخت بلوط دارای تانن، قند، اسید گالیک، اسید مالیک، کوئرسین Quercine، موسیلاژ، پکتین، رزین و روغن است.
خواص داروئی
بلوط از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است. میوه بلوط از قدیمالایام مورد مصرف بوده و از آن بهعنوان غذا استفاده میکردهاند. حتی اگر آن را خشک و آرد کرده و با آرد گندم مخلوط میکنند و از آن نان تهیه مینمایند. میتوان بلوط را بو داده و سپس آن را آرد کرده و از آن چائی تهیه کرد. مقدار مصرف آن یک قاشق چایخوری در یک لیوان آب جوش میباشد. این دمکرده را میتوان برای موارد زیر بهکار برد:
· بواسیر را برطرف میکند.
· اسهال ساده و اسهال خونی را رفع میکند.
· درد معده و گاز معده را برطرف میکند.
· برای رفع کمخونی مؤثر است.
· نرمی استخوان را درمان میکند.
· برای تقویت عمومی بدن مؤثر است.
· برای معالجه اسهال اطفال، در بلوط را با کاکائو مخلوط کرده و دمکرده آن را به اطفال میدهند.
· ـ خواص درخت بلوط:
· برای استفاده از پوست درخت بلوط میتوان آن را آرد کرده و با عسل مخلوط کنید و یا اینکه یک قاشق آن را در یک لیوان آب جوش ریخته و به مدت ۱۰ دقیقه دم کنید:
· خونریزیها را متوقف میسازد.
· درمانکننده بواسیر خونی است.
· خاصیت ضد عفونی دارد.
· ادرار را زیاد میکند.
· ترشحات زنانه را از بین میبرد.
· ـ مصارف خارجی پوست درخت بلوط :
· برای استفاده خارجی از جوشانده پوست درخت استفاده میشود. بدین منظور باید ۱۵ گرم پوست درخت را در یک لیتر آب جوش ریخته و بگذارید به آرامی بجوشد تا حجم آن به دوسوم تقلیل یابد. از این جوشانده میتوان بهعنوان کمپرس استفاده کرد و یا آن را در وان حمام ریخته و در آن استراحت نمود:
· خونمردگی را درمان میکند.
· اگزما را از بین میبرد.
· اگر واریس دارید این قسمتها را با جوشانده پوست بلوط کمپرس کنید.
· برای درمان بیماریهای پوستی در وان حمام که در آن جوشانده پوست درخت بلوط را ریختهاید به مدت یکربع ساعت استراحت کنید.
· ـ گز علفی:
· در اثر نیش زدن حشرهای مخصوص به برگ و یا شاخههای درخت بلوط مادهای به بیرون تراوش میکند که در اثر مجاورت با هوا سفت شده و بهصورت دانههائی به قطر ۲ سانتیمتر بر روی ساقه و یا برگ ظاهر میشود. برای استفاده از گز شاخههای درخت را تکان میدهند تا دانههای گز به زمین بریزد. البته این دانهها مخلوط با برگ و پوسته درخت است که باید تمیز شود. گز علفی از نظر طب قدیم ایران گرم و خشک است. برای استفاده طبی از گز علفی میتوان آن را با عسل مخلوط کرد و یا جوشانده آن را تهیه نمود. (۵۰ گرم در یک لیتر آب جوش)
· ـ خواص گز علفی:
· قابض است.
· خونریزیها را متوقف میسازد.
· مقوی معده است.
· تقویتکننده دستگاه تنفسی است.
· سینه را نرم و صدا را صاف میکند.
· سرفهها را برطرف میکند.
· تنگی نفس را درمان میکند.
· برای معالجه بواسیر گز علفی را با عسل مخلوط کرده و بر روی بواسیر بگذارید.
· مضرات
· مضرات خاصی برای آن بیان نشده است.